رقابت برای دستیابی به استقلال باتری در اروپا صحنه نبردی جدید یافته است.
در دوم ژوئن، شرکت پیشرفته مواد باتری، ویانود (Vianode)، و پیشگام آلمانی بازیافت پایدار، سایلیب (Cylib)، توافقنامهای را برای تبدیل باتریهای فرسوده به قطعات خودرو امضا کردند.
این تفاهمنامه، یک همکاری مشارکتی را برای توسعه و تأمین گرافیت بازیافتی به منظور استفاده در آندهای باتری با کارایی بالا ایجاد میکند. بر اساس این توافق، سایلیب کنسانتره گرافیت با کیفیت بالا را که از طریق فناوری اختصاصی بازیافت خود به دست آورده است، تأمین میکند و ویانود نیز عملکرد آن را در مواد آند مورد آزمایش و تأیید قرار میدهد.
گرافیت ماده مهمی برای آندهای باتریهای لیتیوم‑یونی به شمار میرود. دلیل این امر، ساختار بلوری منحصر به فرد آن است که ذخیره و آزادسازی کارآمد یون لیتیوم را ممکن میسازد. در باتریهای با کارایی بالا، آند به گرافیت طبیعی بسیار خالص یا گرافیت مصنوعی دقیقاً مهندسیشده نیاز دارد تا رسانایی الکتریکی بیشینه شود، دوام ساختاری افزایش یابد و شارژ سریع میسر گردد.
تقاضای جهانی برای این ماده به دلیل نیاز بالای فناوریهایی مانند خودروهای برربی در حال افزایش است. به همین دلیل، صنعت به طور فزایندهای بر تأمین گرافیت با کارایی بالا متمرکز شده که چگالی انرژی بسیار زیاد را با استانداردهای سختگیرانه زیستمحیطی تلفیق میکند. این امر، محرک تغییر به سوی تولید محلی و روشهای پیشرفته بازیافت است.
در حال حاضر، اروپا به شدت به واردات گرافیت بکر متکی است؛ ماده معدنی حیاتی که بازارهای جهانی خارج از بلوک اروپا کنترل شدیدی بر آن دارند. با ادغام فناوری اختصاصی بازیافت سایلیب مستقیماً در فرآیند پیشرفته تولید آند ویانود، این دو شرکت قصد دارند پسماند باتریهای مصرفشده را به قطعاتی با کارایی بالا برای خودروها تبدیل کنند.
در صورت موفقیت، این سیستم تولید حلقهبسته یک زنجیره تأمین پایدار و داخلی ایجاد خواهد کرد که ضمن کاهش چشمگیر انتشار کربن، استقلال مواد اولیه اروپا را نیز تضمین میکند. این فرآیند به یک انتقال ظریف وابسته است. ابتدا، سایلیب با استفاده از فناوری مبتنی بر آب خود به نام OLiC که مخفف بهینهسازی بازیابی لیتیوم و گرافیت بوده، کنسانتره گرافیت با کیفیت بالا را از باتریهای فرسوده استخراج میکند. طبق بیانیه مطبوعاتی، این سیستم نرخ بازیابی ۹۰ درصدی برای فلزات حیاتی مانند لیتیوم، گرافیت، نیکل، کبالت و منگنز دارد. مهمتر اینکه، انتشار کربن را در مقایسه با استخراج معمولی تا ۸۰ درصد کاهش میدهد.
سپس نوبت به ویانود میرسد. این شرکت نروژی مواد بازیافتی را در تأسیسات آزمایشی خود مورد آزمون قرار داده و آنها را در فرمولاسیون آندهای مصنوعی نسل بعدی خود ترکیب میکند. گرافیت مصنوعی ویانود در حال حاضر ردپای کربنی ۹۰ درصد کمتر از مواد استاندارد این صنعت دارد. تزریق گرافیت بازیافتی به این ترکیب، آنها را به یک هدف اقلیمی سختگیرانه برای سال ۲۰۳۰ نزدیکتر میکند: تولید هر کیلوگرم گرافیت با انتشار تنها ۱/۰ کیلوگرم معادل دیاکسید کربن.
اگر پروژههای آزمایشی در مقیاس تجاری موفق باشند، دو شرکت قصد دارند مذاکره برای انعقاد یک توافقنامه تجاری الزامآور را آغاز کنند. اتحادیه اروپا فشار عظیمی بر خودروسازان وارد کرده است تا انتشار کربن ناشی از تولید را کاهش دهند و مواد اولیه را به صورت محلی تأمین کنند. این مشارکت نشان میدهد که صنعت چگونه میتواند عملاً از پس این کار برآید بدون آنکه از برد خودرو یا عمر باتری کم شود.
