لامبورگینی در طول سالهای متمادی به عنوان نماد خودروهای بنزینی با قدرت و صدای تند شناخته میشد؛ اتومبیلهایی با موتورها V12 و V10 که صدای آنها همچون آهنگ آتش و سوخت در خیابانها طنینانداز بود. اما اکنون این برند به دنیای برقیسازی قدم گذاشته و سه مدل هیبریدی پلاگین را به بازار عرضه کرده است: SUV اوروس (URUS SE)، مدل پرچمدار ریووئلتا (Revuelto) و مدل جدید تحت عنوان تمراریو (Temerario). لامبورگینی این مدلها را PHEV نمینامد و به جای آن، آنها را HPEV یا «خودروهای برقی با عملکرد بالا» خطاب میکند؛ زیرا اصل توجه بر قدرت و هیجان رانندگی محفوظ مانده است، هرچند که بهینهسازی مصرف انرژی نیز در این مجموعه دیده میشود.
در نخستین واکنش، بسیاری از منتقدان این باور را داشتند که هیبریدهای لامبورگینی نمیتوانند هیجان و جذابیت مدلهای سابق را تکرار کنند، ولی آمار و اطلاعات فنی خلاف این قضاوت را ارائه میدهند. اگر تماریو (Temerario) را با هوراکان (Huracan)، که جانشین آن محسوب میشود، مقایسه کنید، اختلاف قدرت به وضوح قابل مشاهده است؛ تماریو با موتور تازه V8 توئینتوربو ۴.۰ لیتری و سه موتور الکتریکی در مجموع ۹۰۷ اسببخار تولید میکند، در حالی که قویترین نسخههای هوراکان تنها تا ۶۳۱ اسببخار قدرت داشتند. اما سوأل این است که آیا تماریو میتواند به محبوبیت هوراکان، پرفروشترین سوپراسپرت تاریخ لامبورگینی، دست یابد؟
روون موهر (Rouven Mohr)، مدیر ارشد فنی لامبورگینی، با اطمینان جواب مثبت میدهد و اظهار میدارد: «تمراریو یک خودرو بسیار پیشرفتهتر است. این مدل سطحی از عملکرد را ارائه میدهد که در گذشته غیرممکن بود. رانندگی با آن تجربهای فراتر از انتظار میدهد.» تماریو اولین سوپراسپرت لامبورگینی است که با قابلیت دریفت تجهیز شده است. با فشردن یک دکمه بر روی فرمان، خودرو آماده اجرای دریفت میشود. این مدل با تایرهای پوتنزا اسپرت که بهصورت مشترک با بریجستون (Bridgestone) توسعه یافتهاند، بهسادگی در پیست بهصورت عرضی حرکت میکند، گویی که روی سطحی یخزده میلغزد.
موهر توضیح میدهد که سیستم هیبریدی تماریو کاملاً جدید و منحصر به فرد است و هیچ قسمتی از قوای محرکه هوراکان در آن یکپارچه نشده است. این مدل از طراحی Hot V استفاده میکند؛ جایی که توربوشارژرها درون زوایای V موتور قرار گرفته و به نسبت حالت Cold V زودتر وارد مدار میشوند. در Cold V، توربوشارژرها دورتر از منبع حرارت واقعاند و حداکثر تا ۷۵۰۰ دور در دقیقه کار میکنند، در حالی که طراحی Hot V با مسیر کوتاهتر گازهای خروجی به کاهش لگ توربو و افزایش کارایی کمک میکند.
لامبورگینی اعلام کرده که تماریو اولین موتور سوپراسپرت تجاری است که میتواند به ۱۰ هزار دور در دقیقه برسد؛ رقمی که معمولاً تنها در موتورهای مسابقهای مشاهده میشود. حتی فراری 12Cilindri با موتور V12 غیرهیبریدی نمیتواند از مرز ۹۵۰۰ دور بگذرد. برای دستیابی به این عملکرد، مهندسان لامبورگینی به طراحی جدیدی روی آورده و از توربوشارژرهای بزرگتری استفاده کردند تا در دورهای بالا قدرت بیشتری ایجاد نمایند، در حالی که سه موتور الکتریکی محوری (دو موتور روی چرخهای جلو و یک موتور میان موتور و گیربکس هشتسرعته دوکلاچه) لگ توربو را به حداقل میرسد. این موتورها که تولید شده توسط شرکت یاسا (YASA) هستند، ۵۰ درصد سبکتر و ۲۰ درصد باریکتر از موتورهای شعاعی معمولی اند و قدرت زیادی را در ابعاد کوچک به ارمغان میآورند.
موهر اشاره میکند که در هنگام نخستین رانندگی با تماریو ناچار بوده است که روش رانندگی خود را تغییر دهد؛ زیرا این خودرو ترکیبی از خصوصیات موتورهای تنفس طبیعی و توربو را به نمایش میگذارد؛ به این معنا که هم در دورهای پایین گشتاور زیادی دارد و هم در دورهای بالا قدرتی خطی و جذاب ارائه میدهد. او تأکید میکند که بازه ۶۰۰۰ تا ۱۰ هزار دور تجربهای فوقالعاده است و تنها موتورهای پایه فرمول ۱ قادر به ارائه رفتار مشابه هستند.
به گفته موهر، تماریو منحنی قدرت نامحدودی دارد و او بهطور غریزی در سرعت ۶۰۰۰ دور دنده را تعویض میکرد، اما به زودی متوجه شد باید با پدال گاز باقی بماند تا قدرت واقعی خودرو را احساس کند. او بار دیگر تأکید میکند که موتورهای تنفس طبیعی که به ۱۰ هزار دور میرسند، در جهان بسیار نادرند و در بین موتورهای توربو، تنها نمونههای فرمول ۱ قادر به چنین کاری هستند.
موهر همچنین به این نکته اشاره دارد که خصوصیات تمراریو بهطور معناداری با ریووئلتا (Revuelto) تفاوت دارد. در حالی که ریووئلتا به عنوان پرچمدار برند با موتور V12 تنفس طبیعی ۶.۵ لیتری و سه موتور الکتریکی طراحی شده است، تمراریو بهعنوان یک خودرو برای استفاده روزمره در نظر گرفته شده و بدنه و موتور آن به گونهای بهینهسازی شده تا رانندگی راحتتر و لذتبخشتری را برای کاربران ارائه دهد.
برای نخستین بار در تاریخ لامبورگینی، این خودرو حالت دریفت واقعی را بهصورت کارخانهای به خود اضافه کرده است. راننده با فشردن دکمهای بر روی فرمان، قادر است بین سه سطح مختلف دریفت انتخاب کند. سطح ۱ امکان اوراستیر (Oversteer) با زاویهای محدود فراهم میکند. سطح ۲ به راننده اجازه میدهد زاویه دریفت را تا ۳۰ درجه افزایش دهد و در نهایت سطح ۳ این زاویه را به ۴۰ درجه میرساند. موهر توضیح میدهد: «شاید دیگر تولیدکنندگان خودرو قابلیتهای مشابهی داشته باشند، اما ما این را به شیوهای منحصر به فرد پیادهسازی کردهایم. به جای استفاده از ترمز، ما با تقسیم گشتاور در محور جلو کنترل را بهدست میگیریم و این باعث ایجاد حس طبیعیتری میشود.»
تمام این ویژگیها باعث خلق تجربهای شایسته نام لامبورگینی شدهاند. اگر قرار باشد آینده سوپراسپرتهای هیبریدی اینگونه باشد، میتوان گفت که یک فصل جدید در صنعت خودرو شروع شده است.