شرکت اسکوئر انیکس، ناشر و توسعهدهنده سرشناس ژاپنی و خالق فرنچایزهای افسانهای نظیر Final Fantasy، Kingdom Hearts و Dragon Quest، با انتشار بیانیهای رسمی، ادعاهای مطرحشده مبنی بر خصوصیسازی و خروج این شرکت از بازار بورس را قویا تکذیب کرد.

این تکذیبیه در واکنش به گزارش اخیر مجله تجاری ژاپنی سنتاکو صادر شده است. نشریه مذکور مدعی شده بود که این کمپانی در حال بررسی سناریوی خصوصیسازی بوده و حتی صندوقهای سرمایهگذاری خارجی نیز برای مشارکت در این روند ابراز تمایل کردهاند. انتشار همین خبر کافی بود تا روز گذشته، ارزش سهام اسکوئر انیکس در بورس اوراق بهادار توکیو با جهشی ۷ تا ۱۲ درصدی مواجه شود.
با این حال، اسکوئر انیکس در همان روز با انتشار متنی صریح به این گمانهزنیها پایان داد و اعلام کرد:
شماره سپتامبر مجله ماهانه سنتاکو گزارشی را در خصوص احتمال خصوصی شدن شرکت هلدینگ اسکوئر انیکس منتشر کرده است. با این حال، این اطلاعات از سوی این شرکت اعلام نشده است. در حال حاضر هیچگونه بررسی و برنامهای در داخل شرکت برای خصوصی کردن آن وجود ندارد.
درباره ریشه شکلگیری این شایعات، وبسایت Investing.com گزارش میدهد که احتمالا صندوق 3D Investment Partners، یکی از سهامداران عمده که حدود ۱۸.۵ درصد از سهام اسکوئر انیکس را در اختیار دارد، عامل اصلی این گمانهزنیها بوده است. این شرکت سرمایهگذاری پیش از این نیز انتقاداتی را به برنامههای مدیریتی ناشر ژاپنی وارد کرده و از هیئت مدیره خواسته بود تا در استراتژیهای کلان خود بازنگری کنند.
باید یادآوری کرد که اسکوئر انیکس طی چهار سال اخیر، در مسیر سازماندهی مجدد ساختارهای شرکتی و توسعهای خود، موجهای متعددی از تعدیل نیرو را تجربه کرده است. این شرکت در سال ۲۰۲۲، استودیوهای غربی خود شامل Crystal Dynamics، Eidos Montreal و Square Enix Montreal را به Embracer Group واگذار کرد. سه سال بعد نیز با اخراج بیش از ۱۰۰ کارمند در دفاتر ایالات متحده و بریتانیا، تمرکز اصلی فعالیتهای نشر و توسعه خود را به طور کامل به ژاپن منتقل و یکپارچه ساخت.
از منظر اقتصادی، چنانچه اسکوئر انیکس به سمت خصوصیسازی حرکت کند، خریدار احتمالی باید تمام سهام موجود را بازخرید کرده و مبلغ مازادی را نیز روی آن بپردازد. همانگونه که اخیرا در ماجرای تصاحب شرکت الکترونیک آرتز توسط صندوق سرمایهگذاری عمومی عربستان (PIF) و خروج آن از بازار سهام شاهد بودیم، چنین فرآیندی میتواند ناشر را زیر بار میلیاردها دلار بدهی سنگین ببرد؛ تعهداتی که تسویه آنها سالها زمان میبرد و بدون شک نیازمند دگرگونیهای بنیادین در استراتژیهای کلان شرکت خواهد بود.
