با نگاهی به فهرست بازیهای آینده نینتندو و دیدن نامهای آشنایی مثل Star Fox و The Legend of Zelda: Ocarina of Time، شاید احساس کنید درون یک تونل زمان افتادهاید و به دهه ۹۰ میلادی پرتاب شدهاید؛ البته تا وقتی که چشمتان به برچسب قیمتی امروزی این بازیها نیفتاده باشد!
شیگرو میاموتو، خالق افسانهای ماریو و از مدیران ارشد نینتندو، بهخوبی متوجه این فضای نوستالژیک هست. او میپذیرد که این شرکت طی سالهای اخیر بیش از حد به عرضه ریمیک بازیهای قدیمی روی آورده است، اما بر این باور است که با توجه به کاهش مدتزمان توجه گیمرها و عبور سریع آنها از بازیها، چنین رویکردی کاملا منطقی به نظر میرسد.
میاموتو در مصاحبهی اخیر خود با مجله ژاپنی فامیتسو که توسط وبسایت Nintendo Everything ترجمه شده است، توضیح میدهد: «شاید عدهای معتقد باشند که تعداد ریمیکهای ما خیلی زیاد شده است؛ اما واقعیت این است که پس از گذشت حدودا پنج سال، بسیاری از افراد از آن بازیها عبور میکنند و دیگر به سراغشان نمیروند.»
البته این فقط یک برداشت است، اما احتمالا گیمرهای زیادی با این دیدگاه میاموتو زاویه دارند و نمیپذیرند که تنها با گذشت پنج سال، بازیهای محبوب این شرکت را رها کردهاند. با تمام این اوصاف، به نظر میرسد نینتندو تمایل شدیدی دارد تا نسل جدید بازیکنان را با همان شاهکارهایی آشنا کند که روزگاری این شرکت را به یکی از غولهای بیرقیب صنعت بازیهای ویدیویی تبدیل کرده بودند.
میاموتو در ادامه صحبتهایش تأکید میکند:
نسل جوان امروز دیگر فرصتی برای تجربه بازیهایی که ۱۰ سال پیش منتشر شدهاند، ندارد. به همین دلیل، ساخت ریمیک این عناوین با استانداردهای مدرن تا راحتتر قابل بازی باشند و همچنین عرضه مجدد آنها، راهکار بسیار مناسبی برای پاسخگویی به این تقاضا است.
با این حال، درباره این ادعای میاموتو نیز جای بحث و تردید وجود دارد. اگر نینتندو سرورهای آنلاین و فروشگاههای دیجیتال کنسولهایی نظیر 3DS و Wii U را برای همیشه از دسترس خارج نمیکرد و نمیبست، شاید جوانان امروز شانس و فرصت بیشتری برای تجربه همان بازیهای کلاسیک داشتند. البته از سوی دیگر باید واقعبین بود و نمیتوان از شرکتهای سازنده توقع داشت که سختافزارهای قدیمیشان را تا ابد زنده نگه دارند.
در عوض، شاید بهتر بود نینتندو به این درک میرسید که نسل جدید طرفداران، حاضرند برای تجربه عناوین کاملا جدید و خلاقانهای که همان حسوحال و اصالت شاهکارهای قدیمی را داشته باشند، دست به هر کاری بزنند. به نظر میرسد نینتندو در حال حاضر سخت در تلاش است تا فرمول موفقیتهای گذشتهاش را دوباره تکرار کند، اما اتکای بیش از حد این شرکت به ریمیکها باعث شده تا عملا با دست خودش در گذشته گیر بیفتد و درجا بزند.
جالب است بدانید که در اوایل تابستان امسال، کیت الیس و کریستا یانگ، از مدیران سابق بخش بازاریابی نینتندو، با انتشار ویدیویی در یوتیوب از همین سیاست افراط در ساختِ ریمیکها بهشدت انتقاد کردند. نگرانی اصلی آنها این بود که مبادا شرکت بینهایت خلاقی مثل نینتندو، خودش را صرفا به برندی تبدیل کند که تنها راه بقایش، تکیه بر حس نوستالژی مخاطبان است.
یانگ در آن ویدیو صراحتا گفت:
بسیار ناراحتکننده خواهد بود اگر نینتندو آن بخش نوآورانه وجودش را صرفا به این دلیل که بیش از حد از ریسک کردن واهمه دارد، پنهان کرده باشد.
با این وجود، به نظر میرسد میاموتو همچنان بر این باور است که انتشار نسخههای ریمیکشده، یکی از بهترین ابزارهای نینتندو برای جلب توجه نسل جدید و تثبیت شهرت این برند در میان آنهاست. او در مصاحبه با فامیتسو گفت:
آشنا کردن مردم با بازیهای اصلی و ریشهدار، در واقع زمینهساز توسعه عناوین جدید در آینده است؛ به همین دلیل است که ما اخیرا این رویکرد را با جدیت بیشتری دنبال کردهایم.
اینکه نینتندو در حین بازگشت به شاهکارهای قدیمیاش، نیمنگاهی هم به توسعه بازیهای جدید در آینده دارد، خبر امیدوارکنندهای است. اما اگر میاموتو واقعا به این نتیجه رسیده که گیمرها تنها با گذشت پنج سال، یک بازی جذاب و دوستداشتنی را بهکل کنار میگذارند، احتمالا بزرگترین نقطه قوت نینتندو را فراموش کرده است: او دستکم گرفته که چه جادویی از همان ابتدا، بازیهای بزرگ این شرکت را تا این حد ماندگار و جاودانه کرده بود!
