گیوم بروش (Guillaume Broche)، کارگردان بازی Clair Obscur: Expedition 33 معتقد است بازیهایی که تلاش میکنند بینقص باشند، اغلب به آثاری واقعاً خستهکننده تبدیل میشوند. او میگوید با وجود اینکه بازی این استودیو سال گذشته جوایز متعددی را کسب کرده، اما همچنان نقصهایی دارد که اتفاقاً بخشی از جذابیت آن هستند.
بروش در جدیدترین قسمت برنامه Video Game Club از کانال یوتیوب Konbini درباره بازیهای محبوب و منابع الهام خود، از جمله مجموعه Devil May Cry، صحبت کرد. او معتقد است اولین نسخه Devil May Cry از برخی جهات کمی آشفته است؛ برای مثال، تریش (Trish) که شریک دانته (Dante) محسوب میشود، شباهت زیادی به مادر او دارد و همچنین دیالوگهای اغراق آمیز و کلیشهای دانته نیز از دیگر نکات عجیب بازی هستند. با این حال، بروش میگوید همین نقصها باعث شدهاند این بازیها دوستداشتنی باشند:
نقصهایشان را میبینی و با خودت میگویی: آره، شاید مسخره باشد، ولی برایم مهم نیست.
بازیهایی که سعی میکنند بینقص باشند و تمام ایرادهایشان را برطرف کنند، معمولاً فقط واقعاً خستهکننده از آب درمیآیند. به نظر من این موضوع درباره آدمها هم صدق میکند. افرادی که سعی میکنند همیشه کامل باشند، معمولاً خستهکنندهاند، چون شخصیت خاصی ندارند. اما کسانی که جنبههای عجیب و متفاوت خودشان را میپذیرند، در نهایت جذابتر هستند.
اما آیا این موضوع درباره Clair Obscur: Expedition 33 هم صدق میکند؟ بروش میگوید با وجود موفقیتهای فراوان و کسب جوایز متعدد، این بازی نیز ایرادهای خودش را دارد. او از مینیگیمهای طاقتفرسا، امکان بیش از حد قدرتمند شدن بازیکن در پرده سوم و همچنین این موضوع که برخی بازیکنان میتوانند بازی را بهسرعت به پایان برسانند و بخش زیادی از محتوای آن را از دست بدهند، بهعنوان نمونههایی از این نقصها یاد کرد. واکنش تیم سازنده به این موضوع، بسیار ساده بود:
گفتیم: که چی؟ مهم نیست، بامزه است. دقیقاً همین چیزها را دوست داریم.
بروش در پایان تاکید کرد:
همین نقصها بخشی از جذابیت بازی هستند.
بازی Clair Obscur: Expedition 33 در حال حاضر برای پلیاستیشن 5، ایکس باکس سری ایکس/اس و رایانههای شخصی در دسترس است.