بازی Resident Evil Requiem برای جنبههای مختلفش مورد تحسین قرار گرفته، اما یکی از بخشهایی که بیشتر از همه توجه مخاطبان را جلب کرده، نوع جدید نگاه آن به زامبیهاست.
در این نسخه، زامبیها هنوز بخشهایی از انسانیت خود را حفظ کرده و رفتارهایی را تکرار میکنند که در زمان زنده بودن، بخشی از شغلشان بوده است. در گفتوگویی با یوروگیمر، کارگردان بازی، کوشی ناکانیشی، و تهیهکننده، ماساتو کومزاوا، توضیح دادند که این ویژگی جدید باعث شده حس ترسناکتری ایجاد شود. ناکانیشی در مورد نقش زامبیها در آثار ترسناک گفت:
موجودات نامیرا، این ایده وحشتناک را نشان میدهند که زمانی انسان بودهاند، اما دیگر نیستند. و دیدن این موضوع در فرد، چیزی است که آن را ترسناکتر از هیولایی میکند که هرگز به انسان ربطی نداشته. اما ما در طول سالها آنقدر زامبی دیدهایم که اگر نتوانیم آنها را وادار به انجام کاری غیرمعمول یا غیرقابل پیشبینی کنیم، ترسناک جلوه دادن مداوم آنها دشوارتر میشود.
به همین دلیل، تیم سازنده Resident Evil Requiem تصمیم گرفت زامبیها را طوری طراحی کند که اندکی حس انسان بودن را منتقل کنند. این جنبه باعث میشود فضای کلی بازی نیز سنگینتر و وهمانگیزتر شود.
ناکانیشی توضیح داد که وقتی بازیکن میبیند زامبیها برخی حرکات انسانی را تکرار میکنند، صحنه ترسناکتر میشود. این رفتار باعث میشود به نظر برسد که شاید بتوان با آنها صحبت کرد یا از آنها پرسید چه اتفاقی افتاده، اما در واقع آنها هیچ پاسخی نمیدهند. این تناقض میان شباهت به انسان و ناتوانی از انسان بودن دقیقاً همان عاملی است که تیم توسعه از آن بهعنوان محور اصلی ترس در این بازی استفاده کرده.
کومزاوا نیز به بخشهایی از بازی اشاره کرد که در آنها خبری از زامبی نیست و گفت همین لحظات به افزایش اضطراب بازیکن کمک میکنند. چون بازیکن نمیداند دقیقاً چه زمانی و از کجا زامبیها ظاهر خواهند شد، همین ناآگاهی باعث میشود تنش بیشتری احساس کند. او گفت:
در بعضی صحنهها نبود زامبیها از حضورشان هم ترسناکتر است، چون بیاطلاعی از زمان و محل ظاهر شدن آنها میتواند اضطراب بیشتری ایجاد کند. بنابراین زمانبندی ورود زامبی به هر صحنه یا مرحله نقشی کلیدی در ایجاد ترس مداوم دارد. من معتقدم حفظ این تنش دائمی، بسیار مؤثرتر از ترساندن ناگهانی یا حملات پیدرپی است.
تمام این ایدهها در مراحل ابتدایی طراحی توسط شرکت کپکام شکل گرفت تا Resident Evil Requiem به اثری تبدیل شود که مفهوم ترس را از نو بازآفرینی کند.
