شیگرو میاموتو (Shigeru Miyamoto)، چهرهی افسانهای و خالق محبوبترین بازیهای شرکت نینتندو، بهتازگی اعلام کرده است که این روزها دیگر تمایلی به تجربه بازیهای ویدیویی ندارد؛ مگر در زمانهایی که نوههایش به دیدن او میآیند و قرار است با هم وقت بگذرانند.
البته این موضوع برای کسانی که او را میشناسند چندان عجیب نیست؛ چرا که این طراح باسابقه همیشه به داشتن سرگرمیها و علایق متنوع در خارج از دنیای بازی شهرت داشته است. او حتی پیشتر صراحتا گفته بود که در زمان استخدام نیروهای جدید، ترجیح میدهد به سراغ افرادی برود که دنیایشان تنها به بازیهای ویدیویی ختم نمیشود.
میاموتو در تازهترین مصاحبه خود با مجله ژاپنی فامیتسو (Famitsu) پرده از عادات فعلی خود در زمینه بازی کردن برداشته است. وقتی خبرنگار از او میپرسد که آیا این روزها با کنسول نینتندو سوییچ بازی میکند یا خیر، او با لبخندی ملایم و صادقانه پاسخ میدهد:
راستش را بخواهید، دیگر وقتی تنها هستم، بازی نمیکنم.
با وجود اینکه او در اوقات فراغت شخصیاش دست به دسته کنسول نمیبرد، اما همیشه مجموعهای از بازیها را در خانه نگه میدارد تا دور هم با نوههایش بازی کنند. میاموتو در توضیح این ترفند جالب پدربزرگانه میگوید:
اگر کنسول و بازیها را در خانه خودشان بگذارم، نوههایم زیادهروی میکنند و بیش از حد پای بازی مینشینند. به همین خاطر، آنها را در خانه خودم نگه میدارم و به بچهها میگویم: اگر دلتان میخواهد بازی کنید، باید بیایید خانه پدربزرگ. از طرفی، بچههای کوچکتر معمولا نمیتوانند مراحل بازیها را به تنهایی رد کنند و وقتی با کمک هم بازی را به پایان میرسانیم، حسابی ذوق میکنند. مثلا آنها از باس فایت مرحله آخر بازی Captain Toad: Treasure Tracker خیلی میترسند، برای همین من کنترلر را میگیرم و آن بخش دلهرهآور را برایشان رد میکنم.
شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد که خالق بزرگترین شاهکارهای تاریخ بازی یعنی مجموعههای زلدا و ماریو، این روزها دیگر یک گیمر دوآتشه نیست. اما کسانی که با روحیات میاموتو آشنا هستند، میدانند که او همیشه به دنبال سرگرمیهایی خارج از چارچوب نمایشگرها بوده است؛ سرگرمیهایی که دقیقا به منبع الهام او برای خلق بازیهایش تبدیل شدهاند.
برای مثال، علاقه و عشق او به نواختن سازهای موسیقی، جرقه ساخت بازی Wii Music را در ذهنش روشن کرد. بازی Nintendogs مستقیما از علاقه و تجربیات او در نگهداری از حیوانات خانگی الهام گرفته شد و ایده خلق دنیای بامزه بازی Pikmin نیز دقیقا در زمانهایی به ذهنش خطور کرد که مشغول باغبانی و گذراندن وقت در فضای باز بود.
فراتر از این موارد، میاموتو در سال ۲۰۱۷ در جریان یک مصاحبه با روزنامه نیویورک تایمز، توضیح داد که هنگام استخدام نیرو برای نینتندو، چقدر برایش مهم است که افراد، سرگرمیها و دغدغههایی خارج از حوزه بازیهای ویدیویی داشته باشند:
من همیشه به دنبال جذب طراحانی هستم که از آن دسته طرفداران افراطی و اصطلاحا کشتهمرده بازیهای ویدیویی نباشند. من این موضوع را به عنوان یک اصل اساسی در نظر میگیرم تا خیالم راحت شود که نیروی جدید، صرفا یک مصرفکننده بازی نیست، بلکه علایق، مهارتها و تجربیات زیسته بسیار متنوعی دارد که میتواند آنها را به دنیای بازی تزریق کند.
او حتی در آن مصاحبه فاش کرد که برخی از نیروهای استخدامشده توسط او، تا پیش از پیوستن به تیم نینتندو، در عمرشان حتی یک بار هم هیچ بازی ویدیویی را تجربه نکرده بودند!
در نهایت، حتی اگر شیگرو میاموتو دیگر مانند گذشته یک گیمر تمامعیار نباشد، همین که هنوز هم عشق خالصانهاش به دنیای بازیها را با نوههایش به اشتراک میگذارد، برای ما طرفداران دنیای گیم، تصویری بینهایت دوستداشتنی، گرم و ارزشمند است.
