شرکت سونی سرانجام سکوت خود را در قبال موج انتقادات مربوط به حذف دیسکهای فیزیکی پلی استیشن شکست. این شرکت حتی کار را تا جایی پیش برد که به عنوان یک راهکار جایگزین، پیشنهاد عرضه قابهای فیزیکی خالی را همراه با کدهای دانلود دیجیتال در داخل آنها، مطرح کرد.

با این وجود، بسیاری از گیمرها همچنان از دست این غول صنعت بازی عصبانی و دلسرد هستند. در همین راستا، یکی از تحلیلگران سرشناس بازار بازیهای ویدیویی، با بررسی دقیق و همهجانبه این تصمیم، هشدار داد که پلی استیشن با این تغییر رویه، احتمالا بخش بزرگی از جامعه بازیکنان خود را از دست خواهد داد.
اگرچه آمارهای رسمی سونی نشان میدهند که آینده این صنعت کاملا در قبضه نسخههای دیجیتال خواهد بود، اما نباید فراموش کرد که بازار بازیهای فیزیکی، همیشه برای گیمرهایی که به مدیریت هزینهها و بودجه خود اهمیت میدهند، نقشی حیاتی و غیرقابلانکار داشته است.
ریس الیوت، تحلیلگر مؤسسه آلینیا آنالیتیکس (Alinea Analytics)، معتقد است که کاهش وابستگی پلی استیشن به بازار فیزیکی، شاید در کوتاهمدت به سونی کمک کند تا از بحران هزینههای سرسامآور تولید سختافزار جان سالم به در ببرد؛ اما روی دیگر سکه این است که چنین رویکردی، جذابیت و دسترسیپذیری بازار کنسولها را برای گیمرهای معمولی و مخاطبان جوانتر به شدت کاهش خواهد داد.
الیوت در استدلال خود تأکید میکند که نسخههای فیزیکی همچنان برای خریداران جدید، ارزش اقتصادی بالایی دارند؛ بهخصوص در شرایط فعلی که قیمت بازیها روزبهروز در حال افزایش است. قابلیت خرید و فروش دیسکهای دستدوم، برای کاربرانی که بهتازگی یک کنسول خریدهاند و میخواهند با هزینه کمتر به آرشیو بازیها دسترسی داشته باشند، یک مزیت طلایی و بینظیر محسوب میشود.
اگر روند صعودی قیمت سختافزار ادامه یابد و بازیها نیز با برچسبهای قیمتی بالاتر روانه بازار شوند، حذف کامل گزینههای فیزیکی باعث خواهد شد که ورود به اکوسیستم پلی استیشن برای یک گیمر با درآمد متوسط، عملا غیرممکن به نظر برسد؛ بهویژه در مقطع زمانی کنونی که هزینه اولیه خرید یک کنسول و تجهیزات جانبی آن میتواند تا ۱۰۰۰ دلار برای خریدار آب بخورد.
او در این باره صراحتا میگوید:
نابود کردن بازار فیزیکی، در حقیقت به معنای مسدود کردن یکی از ارزانترین و مقرونبهصرفهترین مسیرهای ورود به دنیای پلی استیشن است. در نسلی که قیمت کنسولها مرز ۷۰۰ دلار را رد کرده و قیمت هر بازی جدید به ۸۰ دلار رسیده است، حذف این نردبان اقتصادی، تنها به ریزش شدید مخاطبان و عمیقتر شدن شکاف میان گیمرها سرعت میبخشد.
در بدترین سناریوی ممکن، این فشار اقتصادی میتواند گیمرها را مجبور کند تا به سراغ گزینههای ارزانتر و جایگزینی مانند بازیهای موبایلی یا سرویسهای استریم و اجرای ابری بروند؛ اتفاقی که مسلما هیچ سودی برای سونی و برند پلی استیشن به همراه نخواهد داشت.
در نهایت، این تحلیلگر بر این باور است که تصمیم جنجالی پلی استیشن صرفا تحت فشار شرایط و با هدف به حداکثر رساندن حاشیهی سود، در دورانی که تأمین قطعات سختافزاری روزبهروز گرانتر میشود، اتخاذ شده است. با این حال، او تأکید میکند که حتی اگر فشارهای اقتصاد جهانی چنین اقدام رادیکال و شدیدی را توجیه کند، باز هم حذف کامل دیسکها، در درازمدت هوشمندانهترین استراتژی برای آینده پلی استیشن نخواهد بود.
