شکاف عملکردی میان تراشه‌های گوشی‌های هوشمند در سال ۲۰۲۶ به‌شدت عجیب و غیرمنتظره است. بر اساس بررسی‌های انجام‌شده، سریع‌ترین تراشه موجود در بازار، تقریبا ۱۵ برابر قدرتمندتر از ضعیف‌ترین تراشه‌ای است که هنوز در گوشی‌های هوشمند امروزی یافت می‌شود؛ با این حال، هر دو تراشه در اصل قادر به اجرای برنامه‌ها، بازی‌ها و سیستم‌عامل‌های یکسانی هستند. این امر نشان می‌دهد که دنیای نیمه هادی‌های موبایل به تنوع بی‌سابقه‌ای دست یافته است.

البته، عملکرد خام پردازنده همه چیز نیست. بهینه‌سازی نرم‌افزاری، مدیریت حرارت، سرعت حافظه ذخیره‌سازی و رفتار اپلیکیشن‌ها، همگی نقش بسزایی در سرعت ملموس گوشی در استفاده روزمره دارند. اما وقتی صحبت از پردازش‌های سنگین به میان می‌آید، هیچ چیز نمی‌تواند جایگزین قدرت پردازش خام شود.

از این رو، تصمیم گرفتیم مسائل جانبی را کنار بگذاریم و روی معیارهای بنیادی تمرکز کنیم.

این مقایسه صرفا بر عملکرد خام تراشه‌ها تمرکز دارد و برای این کار از داده‌های سه بنچمارک معتبر در پایگاه اطلاعاتی خود استفاده کرده است: بخش تک هسته‌ای گیک‌بنچ (GeekBench)، بخش چندهسته‌ای گیک‌بنچ و 3DMark Wild Life Extreme. در این ارزیابی، مواردی چون پردازش تصاویر دوربین، ادعاهای مربوط به هوش مصنوعی، قابلیت‌های ارتباطی و وعده‌های بازاریابی شرکت‌ها نادیده گرفته شده‌اند تا فقط عملکرد CPU و GPU در ۷۰ تراشه موبایل عرضه شده طی دو سال و نیم گذشته به چالش کشیده شود.

نتایج بدست آمده حاصل بررسی‌ها روی دستگاه‌های مختلف است و در مواردی که چند گوشی مجهز به یک تراشه یکسان بوده‌اند، میانگین امتیازات آن‌ها لحاظ شده است.

تحلیل داده‌ها در ژوئن ۲۰۲۶؛ چند نکته کلیدی که در نگاه اول جلب توجه می‌کنند:

فشرده شدن رقابت در صدر جدول پرچمداران: پنج یا شش سال پیش، معمولا یک شرکت به تنهایی بر کل یک نسل از پردازنده‌ها برتری داشت. اما امروز، تراشه‌های اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ (Snapdragon 8 Elite Gen 5)، دایمنسیتی ۹۵۰۰ (Dimensity 9500)، اگزینوس ۲۶۰۰ (Exynos 2600) و اپل A19 Pro همگی در یک سطح عملکردی فوق‌العاده بالا قرار دارند. تفاوت‌هایی میان آن‌ها وجود دارد، اما این تفاوت‌ها چندان چشمگیر نیست. شکاف اصلی بازار اکنون میان پرچمداران و سایر رده‌هاست، نه میان خود سازندگان تراشه‌های پرچمدار.

تداوم پادشاهی اپل در بخش تک هسته‌ای: این شفاف‌ترین یافته در کل این داده‌هاست. تراشه A19 Pro اپل همچنان سلطان بی‌رقیب پردازش تک‌هسته‌ای است و حتی جدیدترین غول‌های کوالکام (Qualcomm) نیز حریف آن نشده‌اند. از آنجا که عملکرد تک هسته‌ای اهمیت ویژه‌ای در روان بودن رابط کاربری دارد، مشخص است که اپل سرعت پاسخگویی و عملکرد آنی را در اولویت قرار داده است.

سلطه گرافیکی کوالکام: نقطه قوت کوالکام در ارائه متوازن‌ترین عملکرد میان CPU و پردازنده گرافیکی در مقایسه با سایر رقبا نهفته است. نسخه اورکلاک‌شده اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ هم در صدر جدول پردازش چند هسته‌ای CPU و هم در صدر جدول GPU قرار دارد، اما میزان برتری آن در بنچمارک گرافیکی به‌مراتب بیشتر است.

ظهور مدیاتک به عنوان یک رقیب سرسخت: مدیاتک (MediaTek) نه تنها با تراشه دایمنسیتی ۹۵۰۰ پا‌به‌پای بهترین‌های کوالکام در بازار پرچمداران پیش می‌رود، بلکه به حاکم مطلق بخش میان‌رده تبدیل شده است. این شرکت عملکردی نزدیک به پرچمداران را با سرعتی بسیار بیشتر از آنچه کوالکام در گذشته انجام می‌داد، به بخش گوشی‌های اقتصادی‌تر تزریق کرده است؛ تراشه‌هایی مانند دایمنسیتی ۸۴۰۰ عملکرد گرافیکی در حد پرچمداران را با قیمتی بسیار معقول ارائه می‌دهند.

بازگشت مقتدرانه اگزینوس سامسونگ: آمارهای بنچمارک نشان می‌دهند که اگزینوس ۲۶۰۰ کاملا در قامت یک پرچمدار ظاهر شده و دیگر نمی‌توان آن را صرفا یک جایگزین قابل قبول دانست. این تراشه اکنون بیش از هر زمان دیگری در نسل‌های گذشته، خود را به کوالکام نزدیک کرده است. امروزه با اتکا به آمارهای عملکردی خام، دیگر نمی‌توان به‌راحتی گذشته از گزاره دوری از تراشه‌های اگزینوس دفاع کرد.

مسیر متمایز گوگل تنسور از سایر پرچمداران: سری تراشه‌های تنسور (Tensor) شرکت گوگل (Google) همچنان به عنوان یک تافته جدابافته در بازار پرچمداران شناخته می‌شوند. جدیدترین تراشه یعنی تنسور G5 امتیازات پردازشی قابل قبولی دارد، اما شکاف گرافیکی آن با سایر رقبای پرچمدار بسیار فاحش است. به وضوح پیداست که گوگل قصدی برای رقابت بر سر کسب رتبه اول بنچمارک‌ها ندارد. داده‌ها به‌گونه‌ای است که تنسور را بیشتر شبیه به یک تراشه میان‌رده ممتاز نشان می‌دهد که در قامت یک محصول پرچمدار به فروش می‌رسد. با این حال، نکته جالب اینجاست که کاربران پیکسل (Pixel) رضایت بالایی از عملکرد روزمره گوشی خود دارند؛ موضوعی که نشان می‌دهد اکثر کاربران برای رضایت از یک گوشی، واقعا به چه سطحی از عملکرد نیاز دارند.

انفجار واقعی قدرت در بخش GPU رخ داده است، نه CPU: شاید مهم‌ترین نتیجه‌گیری از این داده‌ها، شکاف موجود در بخش پردازنده گرافیکی باشد. در حالی که ارتقای توان CPU در سال‌های اخیر روندی قدرتمند اما تدریجی و نسل به نسل داشته، جهش عملکرد GPU خیره‌کننده بوده است. نسخه اورکلاک‌شده تراشه Snapdragon 8 Elite Gen 5 Leading Edition (تست شده در گوشی رد مجیک 11S پرو)، تقریبا ۵,۶۰۰ درصد عملکرد گرافیکی بالاتری نسبت به تراشه اسنپدراگون 4s نسل ۲ دارد که در انتهای جدول رتبه‌بندی 3DMark قرار گرفته است.

رکود مطلق در بازار گوشی‌های پایین‌رده: بازار تراشه‌ها دیگر به صورت یکنواخت رشد نمی‌کند. فاصله عملکردی میان تراشه‌های میان‌رده رو به بالا و پرچمداران به شکل چشمگیری کاهش یافته، در حالی که بخش پایین‌رده بازار تقریبا دست‌نخورده باقی مانده است. تراشه‌های میان‌رده با سرعتی بیشتر از پیشرفت تراشه‌های رده‌پایین، در حال نزدیک شدن به پرچمداران هستند. در نتیجه، کاربران می‌توانند تنها با کمی افزایش بودجه و عبور از بخش گوشی‌های فوق ارزان‌قیمت، تجربه کاربری به مراتب بهتری کسب کنند. با این حال، شگفت‌انگیز است که اپلیکیشن‌های امروزی چگونه می‌توانند بهینه‌سازی شوند تا روی تراشه‌هایی مانند هلیو G81 (Helio G81) یا اسنپدراگون 4s نسل ۲ اجرا شوند؛ تراشه‌هایی که تنها حدود ۱۰ درصد از توان پردازشی غولی چون اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ را در اختیار دارند.

اشتراک‌گذاری »