سامسونگ ظاهراً در حال آمادهسازی قابلیتی جدید است که میتواند نتیجه توجه بیشتر این شرکت به رویکردهای اپل باشد.
احتمال دارد گوشیهای گلکسی آینده، ابتدا در سری میانرده Galaxy A، به سامانهای برای احراز اصالت باتری مجهز شوند. اپل سالهاست از سیستم جفتسازی قطعات یا شمارهگذاری اختصاصی قطعات استفاده میکند و حالا به نظر میرسد سامسونگ نیز در حال حرکت به سمت چنین رویکردی است.
هنوز چیزی رسمی نشده است
با پیچیدهتر شدن ساختار گوشیهای هوشمند، موضوع اصالت قطعات اهمیت بیشتری پیدا کرده. رسانه کرهای The Elec که معمولاً اطلاعات دقیقی درباره برنامههای سامسونگ منتشر میکند، در گزارشی اختصاصی از احتمال استفاده از سیستم شمارهگذاری و احراز هویت باتری در نسلهای آینده Galaxy خبر داده است.
طبق این گزارش، سامسونگ قصد دارد سلولهای باتری گوشیهای Galaxy را به تراشههای امنیتی مجهز کند تا اصالت باتری قابل بررسی باشد. هدف اصلی این طرح، جلوگیری از استفاده از باتریهای غیرمجاز و در نتیجه کاهش احتمال بروز آتشسوزی هنگام شارژ یا استفاده از گوشی عنوان شده است.
در عمل، چنین سازوکاری میتواند کاربران را به خرید باتریهای جایگزین از خود سامسونگ یا مراکز مجاز آن سوق دهد؛ موضوعی که طبیعتاً میتواند برای سهامداران شرکت نیز مطلوب باشد.
بر اساس اطلاعات منابع نزدیک به این موضوع، سامسونگ احتمالاً تراشههای امنیتی را در باتری گوشیهای میانرده آینده، از جمله مدلهای سری Galaxy A، به کار خواهد گرفت. اگر این گزارش درست باشد، این نخستین بار خواهد بود که سامسونگ یک قابلیت امنیتی را بهطور مشخص برای احراز اصالت باتری گوشیهای هوشمند خود اضافه میکند.
سامسونگ در حال حاضر توصیه میکند باتری گوشیهایی که عمر مفیدشان به پایان رسیده، در مراکز خدمات رسمی تعویض شوند. با این حال، برخی کاربران به دلیل قیمت پایینتر به سراغ باتریهای تولیدکنندگان متفرقه میروند. کیفیت و ایمنی این محصولات همیشه قابل تضمین نیست و استفاده از باتری نامناسب میتواند به آسیب باتری یا حتی بروز حوادث ایمنی منجر شود.
حجمی که در حال حاضر درباره آن صحبت میشود، تنها برای سال آینده حدود ۵۰ میلیون دستگاه برآورد شده است. انتظار میرود تراشههای امنیتی مورد نیاز از شرکت آمریکایی Analog Devices یا ADI و شرکت کرهای ICTK تأمین شوند.
سامسونگ قرار است خود بستههای باتری مجهز به این تراشهها را تولید کند. در این فرایند، تراشهها از تأمینکنندگان دریافت میشوند و هنگام مونتاژ بسته باتری، به سلولهای باتری متصل خواهند شد.
طبق این گزارش، تراشههای امنیتی از فناوری PUF یا تابع فیزیکی غیرقابلکپی استفاده خواهند کرد. این فناوری را میتوان نوعی اثر انگشت دیجیتال برای تراشه دانست که بر اساس تفاوتهای بسیار کوچک و اجتنابناپذیر ایجادشده در فرایند تولید هر قطعه سیلیکونی، یک کلید امنیتی منحصربهفرد تولید میکند.
از آنجا که این کلیدهای اختصاصی در جریان ساخت تراشه شکل میگیرند، بازتولید یا شبیهسازی همان مقدار رمزنگاریشده بسیار دشوار خواهد بود. بر اساس گزارش منتشرشده، احتمال دارد این تراشهها با استفاده از فرایند تولید ۲۸ نانومتری سامسونگ ساخته شوند.
احراز هویت باتریها میتواند کاربرد دیگری هم داشته باشد و به فرایند بازیافت کمک کند. لیتیوم یکی از مواد معدنی مهم موجود در باتریهاست که قابلیت بازیابی و استفاده مجدد دارد.
با شناسایی سازنده و مشخصات هر باتری، مراکز بازیافت میتوانند روش مناسبتری را متناسب با ویژگیهای همان باتری انتخاب کنند و مواد تشکیلدهنده آن را با فرایندهای مناسب بازیابی کنند.
با این حال، در حال حاضر همه این موارد در حد گمانهزنی قرار دارند. یکی از نمایندگان سامسونگ الکترونیکس در پاسخ به پرسش The Elec گفت:
ما نمیتوانیم مسیر توسعه فناوری برای محصولات نسل آینده را تأیید کنیم.
بنابراین هنوز مشخص نیست سامسونگ این قابلیت را واقعاً در محصولات آینده خود به کار خواهد گرفت یا خیر.
رویکرد اپل در احراز هویت باتری
سیستم احراز هویت باتری در آیفون اپل که با نامهایی مانند جفتسازی قطعات یا شمارهگذاری قطعات شناخته میشود، تراشه داخل باتری را بهصورت رمزنگاریشده مستقیماً به برد اصلی گوشی متصل میکند.
هنگام تعویض باتری، حتی اگر باتری جایگزین یک قطعه اصلی باشد که از یک آیفون مشابه جدا شده، سیستمعامل iOS بررسی لازم را انجام میدهد. اگر شماره سریال قطعه در سرورهای اپل بهصورت رسمی ثبت نشده باشد، دستگاه هشدار مربوط به قطعه ناشناس را نمایش میدهد.
این سازوکار میتواند برای افرادی که ترجیح میدهند خودشان تعمیرات گوشی را انجام دهند، محدودیتهایی ایجاد کند. خرید قطعات اصلی جایگزین ممکن است به تأیید فرایند تعمیر از طریق نرمافزار تشخیصی ابری اپل نیاز داشته باشد تا پس از نصب، ارتباط و تأیید نهایی انجام شود.
باتری تأییدنشده ممکن است از نظر فنی همچنان بتواند گوشی را روشن و فعال نگه دارد، اما پیامهای هشدار دائمی در تنظیمات سیستم میتوانند این تصور را ایجاد کنند که دستگاه با یک قطعه معیوب یا مشکلدار مواجه است.