هیدتاکا میازاکی، کارگردان افسانه‌ای استودیوی فرام‌سافتور، می‌گوید برای طراحی شخصیت‌های بازی The Duskbloods (که با نام Bloodsworn شناخته می‌شوند)، رویکردی بسیار گسترده و متفاوت را در پیش گرفته است.

تبلیغات

میازاکی به جای اینکه خود را به مفاهیم سنتی و کلیشه‌ای خون‌آشام‌ها یا هیولاها محدود کند، ترجیح داده است تا فضا را برای خلق طراحی‌های ساختارشکنی مانند شخصیت زورک باز بگذارد.

تست شبکه بازی The Duskbloods یک موفقیت عظیم و بی‌سابقه بود. با وجود اینکه این بازی در انحصار کنسول نینتندو سوییچ ۲ قرار دارد، آمار ثبت‌نام کاربران برای تجربه آن حتی از بازی Elden Ring: Nightreign نیز بیشتر بود. اما در این میان، یک بخش از بازی محبوبیتی به مراتب بیشتر از بقیه المان‌ها پیدا کرد: شخصیت دلربایی به نام زورک با آن ظاهر عجیب منقاردار و شبیه به زنگ غواصی‌اش که حسابی در دل بازیکنان جا باز کرد.

میازاکی در یک نشست خبری که توسط رسانه 4Gamer پوشش داده شده و گیمزرادار آن را ترجمه کرده است، تاکید می‌کند که اصلا دوست ندارد بازیکنان به شخصیت‌های قابل بازی یا همان Bloodswornها به چشم خون‌آشام نگاه کنند.

او در این باره می‌گوید:

در این بازی، شخصیت شما یک خون‌آشام نیست، بلکه موجودی است که به آن Bloodsworn گفته می‌شود. ما نمی‌خواستیم آن‌ها را صرفا به شکل یک مشت هیولای بی‌مغز به تصویر بکشیم؛ بلکه می‌خواستیم این حس را به مخاطب القا کنیم که آن‌ها گونه‌ای باهوش هستند که برای خودشان فلسفه، فرهنگ و تاریخ دارند.

میازاکی سبک هنری این بازی را گوتیک ویکتوریایی توصیف می‌کند و توضیح می‌دهد که نمی‌خواهد طراحی‌های بازی اسیر مفاهیم سنتی شوند:

شاید این فقط یکی از عادت‌های عجیب من باشد، اما سبک تفسیری من اساسا این‌گونه است که می‌گویم: اگر اسمش Bloodsworn است، پس دقیقا همان Bloodsworn است و نباید با چیز دیگری مقایسه شود. داشتن یک تصور سنتی از موجودات مهم است، اما معتقدم وقتی پای طراحی شخصیت به میان می‌آید، باید زاویه دیدمان را گسترش دهیم. فکر می‌کنم اگر به شخصیت زورک در نسخه تست شبکه نگاه کنید، درک این موضوع برایتان بسیار آسان‌تر خواهد شد.

طراحی شخصیت زورک به وضوح از ماسک‌های معروف پزشکان طاعون الهام گرفته شده است؛ طبیبانی در گذشته که سعی می‌کردند با روش خون‌گیری بیماران خود را درمان کنند، که البته معمولا نتایج چندان امیدوارکننده‌ای هم به دنبال نداشت. با نگاهی به این پیشینه تاریخی، می‌توان گفت که این روش هم به نوبه خود، نوعی مکیدن خون و رفتار خون‌آشام‌گونه به حساب می‌آید!

اشتراک‌گذاری »