امیل پاگلیارولو، که مدیریت طراحی استودیوی بتسدا را بر عهده دارد، از این موضوع پرده برداشت که توسعه بازی Starfield برای استودیویی که هرگز یک شبیهساز فضایی را نساخته، واقعاً ایدهای بسیار هیجانانگیز و دیوانهوار بوده است؛ با این حال، آنها همواره به دنبال پروژههای بزرگ و جاهطلبانه هستند.
امیل پاگلیارولو در یک مصاحبه اخیر درباره میراث Fallout 4 و همچنین جاهطلبیهای بتسدا در زمان ساخت Starfield صحبت کرد. او تأکید کرد که همین نوع ریسکها بخشی از هویت بتسدا را تشکیل میدهد. او بیان کرد:
هدف ما پروژههای بزرگ و جاهطلبانه است. در بسیاری از جنبهها، ساخت Starfield یک ایده کاملاً بلندپروازانه بود؛ به ویژه برای استودیویی که اعلام میکند “ما هرگز شبیهساز فضایی نساختهایم، پس بیایید یکی ایجاد کنیم”.
پاگلیارولو در ادامه به توصیف رویکرد بتسدا در توسعه بازیها با ذکر مثال Fallout 4 پرداخت و گفت برنامهنویسان به این فکر نمیکنند که بازار بازیهای ویدیویی در یک دهه آینده چگونه خواهد بود، اینکه بازی چه بازخوردی خواهد گرفت یا چند نفر از آن استفاده خواهند کرد. او همچنین گفت:
زمانی که در ذهن خود تصور میکنید میلیونها نفر قرار است این بازی را انجام دهند، ممکن است دچار سردرگمی شوید. بنابراین بهترین استراتژی این است که روی خلاقیت و ایدههای خود تمرکز کنید. شما باید تمام تلاشتان را بکنید تا بهترین بازی ممکن را خلق کنید.
پاگلیارولو همچنین به ستایش روشهای گسترش مداوم تیم بتسدا پرداخت و اظهار کرد که با گذشت زمان، آنها در زمینههایی از جمله سرعت در ارائه محتوا، جمعآوری تجارب و تصمیمگیری به طور قابل توجهی بهبود یافتهاند. او گفت:
به نظر من، چالش اصلی هر بازیسازی این است که با خود کاملاً صادق باشد، محتوای ساختهشده را مورد بررسی قرار دهد و اگر چیزی خوب نیست، به تغییر آن بپردازد؛ چرا که این به معنای انجام کار بسیار زیادی است. این کار میتواند منجر به هدر رفتن زمان و تلاشهای زیادی شود در حالی که هنوز راه طولانیای در پیش دارید.
