در سال ۲۰۲۰، ویکتور توث (Viktor Tóth)، یک مهندس نرم‌افزار و عصب‌پژوه اهل مجارستان، ایده‌ای نوآورانه و جالب را ارائه داد. او با کمک یک چیدمان آزمایشی به نام bootstrap که شامل یک توپ بزرگ پلی‌استایرنی، یک مانیتور خمیده، و یک نی کوچک برای توزیع آب قندی بود، توانست یک موش را برای انجام بازی ویدیویی کلاسیک Doom 2 که در سال ۱۹۹۴ تولید شده بود، آموزش دهد.

تبلیغات

حرکات موش به دوران‌های چرخشی توپ تبدیل می‌شد و این چرخش‌ها به‌طور مستقیم به حرکات درون این بازی تیراندازی اول‌شخص مربوط می‌شد. هر بار که موش به یک نقطه عطف می‌رسید، مانند حرکت در طول یک راهرو، آب قندی به عنوان پاداش به او داده می‌شد.

حدود پنج سال بعد، یعنی در سال ۲۰۲۵، سیستم ویکتور توث با یک بهبود اساسی روبرو شد که تجربیات جدیدی را برای موش‌های شکارچی شیاطین فراهم کرد. این پیشرفت عمدتاً به دلیل یک نمایشگر AMOLED کوچک و تاشونده بود که میدان دید موش را در حدود ۱۸۰ درجه گسترش می‌داد. همچنین تعدادی از قطعات سفارشی با استفاده از چاپ سه‌بعدی طراحی و تولید شدند.

تصویری که ویکتور توث به همراه همکارانش، شاندور ماکرا و آکوش بلاچک، در وب‌سایت پروژه ratsplaydoom.com به اشتراک گذاشتند، موشی را نشان می‌دهد که بر روی توپ خم شده و به وسیله نمایشگری شبیه به عینک واقعیت مجازی نگاه می‌کند. این نمایشگر به طور تقریبی دور سر موش خم شده و بدون ایجاد مزاحمت برای سبیل‌های او، بالاترین سطح غوطه‌وری بصری را فراهم می‌کند.

دانشمندان به موش‌ها DOOM بازی کردن را یاد داده‌اند - لینک ۳۶۵

بسیار مهم‌تر اینکه نسخه‌ی دوم این سیستم اکنون به موش‌ها اجازه می‌دهد تا در بازی ویدیویی به شیاطین تیراندازی کنند. این امکان از طریق یک اهرم دستی سفارشی فراهم آمده است که موش‌ها می‌توانند با پنجه‌های خود آن را بکشند تا مکانیزم شلیک فعال شود.

طبق اطلاعات ارائه‌شده در وب‌سایت پروژه، پس از این بهبود عمده، موش‌ها توانستند با موفقیت در محیط مجازی حرکت کنند و مکانیزم شلیک را فعال کنند. فرآیند آموزش برای هر موش معمولاً حدود دو هفته زمان برد. برای شبیه‌سازی تأثیر برخورد موش با دیوارها در بازی، تیم تحقیق حتی دو نازل هوای کوچک نصب کرده بود تا جریان هوای کنترل‌شده‌ای را در صورت نیاز ارائه دهند.

شایان ذکر است که این پروژه به‌طور خاص یک آزمایش پیشرفته رابط مغز و رایانه محسوب نمی‌شود و شامل اسکن امواج مغزی موش‌ها نیست. ویکتور توث در سال ۲۰۲۱ اشاره کرده بود که ایده این پروژه تقریبا به تنهایی برای او پیش آمده و بیشتر به دلیل کنجکاوی شخصی‌اش انجام شده است. اما او معتقد است که این آزمایش از نظر مفهومی با رابط‌های مغز و رایانه ارتباط نزدیکی دارد و می‌خواهد در آینده به این حوزه به‌صورت جدی وارد شود.

درباره انتخاب Doom 2 نیز توث بیان کرد که این بازی دارای نقشه‌ای است که ویرایش آن بسیار ساده می‌باشد و می‌توان آن را به‌گونه‌ای تغییر داد که برای موش‌ها مناسب باشد. او اظهار داشت که موش‌ها هنوز نیاز به آموزش‌های بیشتری دارند تا بتوانند به‌طور کامل وارد بخش تک‌نفره بازی شوند. داده‌های اولیه نشان می‌دهند که سطح تعامل موش‌ها با سیستم امیدوارکننده بوده است.

با این حال، به نظر می‌رسد که موش‌ها گهگاهی به استراحت نیاز دارند، زیرا تأثیر طولانی‌مدت قرارگیری در معرض واقعیت مجازی بر سلامت آن‌ها هنوز نیاز به بررسی‌های بیشتر دارد.

اشتراک‌گذاری »