گروه خودروسازی فولکسواگن بهتازگی از یک لامبورگینی دیابلویی که کمتر شناخته شده، پرده برداشته است؛ این خودرو نقشی حیاتی در شکلگیری موتور افسانهای W16 بوگاتی داشت و بهنوعی به آزمایشگاهی سیار برای یکی از جاهطلبانهترین پیشرانههای دنیا تبدیل شد.
فردیناند پیش، یکی از شخصیتهای تاثیرگذار در صنعت ماشینآلات، به خاطر تصمیمهای جسورانه و پروژههای ریسکی که انجام داده، شناخته میشود. وی مدیری است که هدایت ساخت مدلهایی ماندگار مانند آئودی کواترو، پورشه ۹۱۷ و حتی خودروهای متفاوتی چون پاسات W8 و فیتون W12 را بر عهده داشته و در زمینه پیشرانهها نیز هیچ خط قرمزی را فراموش نکرده است. از آزمایش موتور V12 دیزلی بر روی آئودی R8 تا معرفی شاسیبلندهای بزرگی نظیر Q7 و توآرگ با موتورها و پیشرانههای دیزلی قدرتمند، پیش همیشه به دنبال تغییر مرزهای مهندسی بوده است. با این وجود، قله این جاهطلبی در موتور W16 مشخص میشود؛ موتوری که در نخستین طراحی، قرار بود ابعاد بزرگتری هم داشته باشد.
در نمایشگاه خودروی فرانکفورت در سال ۱۹۹۹، بوگاتی با ارائه کانسپت ۱۸/۳ شیرون، توجهات زیادی را به خود جلب کرد؛ خودرویی با موتور ۶.۳ لیتری W18 تنفس طبیعی. اما در نهایت، مسیر توسعه به سوی موتور ۸ لیتری W16 چهار توربوشارژر تغییر پیدا کرد؛ پیشرانهای که بعداً به قلب تپنده بوگاتی ویرون تبدیل شد.
پیش از آنکه ویرون به مرحله نهایی خود برسد، گروه فولکسواگن نیاز داشت که این موتور پیچیده را در شرایط واقعی مورد آزمایش قرار دهد. بعد از خرید لامبورگینی در سال ۱۹۹۸، مهندسان این گروه دیابلو SV فیسلیفت را بهعنوان بستر آزمایشی انتخاب کردند. موتور V12 استاندارد دیابلو برداشت شد و نمونه ابتدایی موتور W16 که هنوز مراحل توسعه را طی میکرد، درون این سوپراسپرت ایتالیایی نصب شد.
تصاویری که از این خودرو در موزه نزدیک کارخانه ولفسبورگ منتشرشده، دیابلویی متفاوت و خشن را به نمایش میگذارد. تغییرات عمده در بخش پشتی بدنه، به ویژه بریدگیهای افزوده برای بهبود جریان هوا، به وضوح نیاز بالای موتور W16 به خنککاری را نشان میدهد؛ نشانهای از ابعاد و پیچیدگی این پیشرانه عظیم.
هرچند که موتور W16 نهایتاً فقط در محصولات بوگاتی مانند ویرون و جانشینانش بهکار رفت، اما فولکسواگن در همان زمان پروژههای مفهومی دیگری را نیز با این نوع پیشرانه معرفی کرد. بنتلی هانادیرس در سال ۱۹۹۹ و آئودی رزمایر در سال ۲۰۰۰ جزء کانسپتهایی بودند که از موتور W16 بهرهبرداری میکردند. حتی برند فولکسواگن هم در اوج دوران مدیریت پیش، سوپراسپرتهای مفهومی با موتور W12 معرفی کرد که بارزترین آنها W12 ناردو در سال ۲۰۰۱ بود.
با این حال، عصر موتورهای W به آرامی در حال پایان است. موتور W12 در سال ۲۰۲۴ با بنتلی بتور بهطور رسمی بازنشسته خواهد شد و موتور W16 نیز پس از تولید آخرین بوگاتی میسترال به ایستگاه پایانی خود نزدیک میشود. نسل جدید بوگاتی توربیون قرار است این میراث را با یک موتور V16 ادامه دهد.
در این وضعیت، دیابلو مجهز به W16 همچنان باقی مانده است بهعنوان یکی از اسرارآمیزترین و جذابترین پروژههای مخفی فولکسواگن؛ آزمایشی محرمانه که به تولد بوگاتی ویرون منجر شد و فصل فراموشنشدنیای را در تاریخ مهندسی خودرو رقم زد.